Daloy ng Parirala

¹⁶Sinasabi ko sa inyo,
ang Espiritu

ang gawin ninyong patnubay sa inyong buhay
at hindi kayo magiging alipin ng hilig ng laman.

¹⁷Sapagkat ang mga nasa ng laman

ay laban sa kalooban ng Espiritu,
at ang kalooban ng Espiritu

ay laban sa mga nasa ng laman.
Laging naglalaban ang dalawang ito kaya’t hindi ninyo magawa ang nais ninyong gawin.
¹⁸Kung pinapatnubayan kayo ng Espiritu,
wala na kayo sa ilalim ng Kautusan.

¹⁹Hindi maikakaila ang mga hilig ng laman:

pakikiapid,
kahalayan at kalaswaan;
²⁰ pagsamba sa diyus-diyosan,
pangkukulam,
pagkapoot sa isa’t isa,
pag-aaway-away,
pagseselos,
pagkakagalit at kasakiman,
pagkakampi-kampi at pagkakabaha-bahagi,
²¹pagkainggit,
paglalasing,
kalayawan,
at iba pang katulad nito.

Muli ko kayong binabalaan:

ang gumagawa ng mga ito
ay hindi magkakaroon ng bahagi

sa kaharian ng Diyos.

²²Subalit ang bunga ng Espiritu ay

pag-ibig,
kagalakan,
kapayapaan,
katiyagaan,
kabaitan,
kabutihan,
katapatan,
²³ kahinahunan,
at pagpipigil sa sarili.
Walang batas laban sa mga ito.

²⁴At pinatay na

ng mga nakipag-isa kay Cristo Jesus

ang kanilang makasariling pagkatao,
pati na ang mga masasamang hilig nito.

²⁵Kung ang Espiritu ang nagbibigay-buhay sa atin,
siya na rin ang paghariin natin sa ating buhay.

²⁶Huwag na tayong maging palalo,
huwag na nating galitin ang isa’t isa,
at huwag na rin tayong mag-inggitan.

Mga Tanong Tungkol sa Gal. 5:16-26

1. Ayon kay Pablo, paano mananatiling malaya (hindi alipin) ang Kristiyano?
2. Maaari bang pagsamahin ang buhay sa Espiritu at ang pagsunod sa pita ng laman?
3. Ano ang mga bunga ng pagsunod sa pita ng laman? Ang mga bungang ito ba ay nakakatulong sa pagtataguyod ng sambayanan? Napapag-isa ba ng mga bunga ng laman ang mga kasapi ng sambayanan ng pananampalataya?
4. Ang mga sumusunod ba sa pita ng laman ay makakapasok sa kaharian ng Diyos?¹
5. Anu-ano ang mga bunga ng Espiritu? Ang mga ito ba ay nakapagtataguyod ng pagkakaisa sa sambayanan?
6. Alin ba ang dapat paghariin sa buhay ng Kristiyano, ang Espiritu o ang pita ng laman?
7. Sa sambayanang pinaghaharian ba ng Espiritu ay may mga palalo, pagkakagalit, inggitan?
8. Kailan natin natanggap ang Espiritu Santo? ²

Maiksing Paliwanag

Sa bokabularyo ni San Pablo ang mga katagang “ayon sa Espiritu” at “ayon sa pita ng laman” ay tumutukoy sa buhay na umaayon sa kagustuhan ng Diyos (ayon sa Espiritu) at hindi umaayon sa kagustuhan ng Diyos (ayon sa pita ng laman). Sa mga talatang ito ng Galatas ay ipinapakita ang pagkakaiba ng mga buhay na ayon sa pita ng laman (tt. 19-21), at ayon sa Espiritu (tt. 22-26).

Pansinin ang mga listahan ng bunga ng pita ng laman at bunga ng Espiritu. Ang una’y dala ng pagkapalalo at makasarili; ang ikalawa ay dala ng mga buhay na natuto nang umibig sa Diyos ng higit sa lahat, at sa kapwa tulad ng sa sarili. Ang Espiritu ni Cristo na tinanggap sa binyag ay dapat papaghariin, nang sa gayon, kahit ang sambayanan ay matanggap ang pagkakaisa at kapayapaang dulot ni Cristo.

1. Tingnan din, Roma 8,5-8
2. Noong tayo’y binyagan ay ibinuhos ang Espiritu sa atin. Tingnan, Roma 5:5, Roma 8:15-16

Daloy ng Parirala

⁹Kung papaanong inibig ako ng Ama
ay gayon ko rin kayo inibig.

Manatili kayo sa aking pag-ibig.

¹⁰Kung tutuparin ninyo ang aking mga utos,

mananatili kayo sa aking pag-ibig.

Tulad ko, tinupad ko ang mga utos ng aking Ama

at nanatili sa kaniyang pag-ibig.

¹¹Ang mga bagay na ito ay sinabi ko sa inyo

upang ang aking kagalakan ay manatili sa inyo.

Gayundin naman, ang inyong kagalakan ay malubos.

¹²Ito ang aking utos:

Kayo ay mag-ibigan sa isa’t isa

gaya ng pag-ibig ko sa inyo.

¹³Wala nang hihigit pang pag-ibig kaysa rito,

na ang isang tao ay mag-alay ng kaniyang buhay

para sa kaniyang mga kaibigan.

¹⁴Kayo ay aking mga kaibigan

kapag ginawa ninyo

ang anumang inuutos ko sa inyo.

¹⁵Hindi ko na kayo tinatawag na mga alipin

sapagkat hindi alam ng alipin

ang ginagawa ng kaniyang panginoon.

Sa halip ay tinawag ko kayong mga kaibigan

sapagkat ang lahat ng narinig ko sa aking Ama

ay ipinaaalam ko sa inyo.

¹⁶Hindi ninyo ako hinirang

ngunit ako ang humirang sa inyo
at nagtalaga sa inyo.

Ang dahilan ay upang kayo ay humayo
at mamunga

at ang inyong bunga ay manatili.

At anumang ang inyong hingin sa aking Ama
sa pangalan ko

ay ibibigay niya sa inyo.

¹⁷Ang mga bagay na ito ay iniuutos ko sa inyo

upang kayo ay mag-ibigan sa isa’t isa.

Mga Katanungan tungkol sa Juan 15:9-17

1. Ano pang mga salita ang katumbas ng Tagalog na “manatili”?
2. Ano ang kondisyong ibinigay ng Panginoon para manatili sa Kanyang pag-ibig?
3. Ano ang kaugnayan ng pananatili sa kanyang pag-ibig at pananatili sa Kanya? Pareho lang ba ito?
4. Paano maging kaibigan ng Panginoon? Paano mo mapapatunayan na nais mo siyang Kaibigan?
5. Ang pakikipagkaibigan ba sa Panginoon ay katulad ng ordinaryo mong pakikipagkaibigan?
6. Mahalaga ba ang maging mabunga sa ating pakikipagkaibigan sa Panginoon?
7. Anong bunga ba ang hinihingi niya?
8. Sa pakikipagkaibigan ba sa Panginoon ay may kaugnayan pa tayo sa Ama?
9. Ano ang dahilan at tinawag ng Panginoon na “kaibigan” ang kanyang mga alagad?
10. Kung ang Panginoon ay “kaibigan” anong uri ng relasyon ang dapat na meron tayo sa kanya? Maaaring hindi tayo maging malapit sa isang kuya; anong meron sa ating relasyon sa mga kaibigan ang kadalasan ay wala sa ating mga kapatid?
11. Anong uri ng pag-ibig ang hinihingi ng Panginoon sa kanyang mga kaibigan?
12. Anong uri ng buhay ba ang nais ng Panginoon para sa kanyang mga kaibigan?
13. Ano ang kaugnayan ng mga talata ng 9-17 sa dalawang dakilang utos na mababasa sa iba pang ebanghelyo?
14. Sino ba ang naunang magpakita ng pag-ibig: ikaw ba o ang Panginoon?
15. Sa paanong paraan ipinakita ng Diyos ang kanyang pag-ibig para sa atin?

Maiksing Paliwanag

Mapapansing sa ating balangkas, ang mga tt.9-17 ay katuloy ng mga naunang talata tungkol sa pananatili/pananahan ng mga sanga sa Punong Ubas. Sa naunang bahagi ng talumpati tungkol sa Punong-ubas at mga sanga nito, sinabi ng Panginoon na walang magagawa ang mga alagad kung sila’y hindi mananatili sa kanya. At sila’y mananatili sa kanya kung mananahan sa kanila ang kanyang salita. Ang salita ng Panginoon, ay ang utos na mag-ibigan sila. At kung tutuparin nila ito, sila’y mga kaibigan nga ng Panginoon.

“Kaibigan ng Panginoon.” Maaaring hindi natin maituring na “kuya” ang Panginoon dahil sa ating karanasan sa ating mga “kuya” o “kapatid” na nagmula sa ating mga magulang. Sinasabing ang mga kapatid ay mga kasapi ng pamilyang nakagisnan mo na samantalang ang mga kaibigan ay mga kasapi ng pamilyang iyong hinirang. Dito’y idinidiin din ang aspetong “emosyonal” ng ating kaugnayan sa Panginoon. Ang mga alagad ay ang mga kaibigang ginawang kasapi ng pamilya ng Panginoon, hinirang at itinalaga.

Samakatuwid, ang pananatili sa Panginoon ay hindi lamang dala ng ating paglapit sa mga sakramento. Kailangan ding ang kaugnayan natin sa kanya ay maging “emosyonal”. Paano nga ba nakikipag-kaibigan? Hindi ba’t sa pakikipagkaibigan ay kinakailangang magbigay ng panahon? Paano ba makipag-kaibigan sa Panginoon? Isa sa mga hinihingi ng pakikipagkaibigan sa kanya ay ang panalangin. Dalawang ulit nang sinabi ng Panginoon na ang nananatili sa kanya ay humihingi sa Ama sa kanyang ngalan. Ikalawa ay ang serbisyo sa kapatiran: serbisyong tulad ng paghuhugas ng paa na kanyang ginawa, serbisyong nagpapakita ng pag-ibig sa mga mahal ng Panginoon. At ang ikatlo ay isang buhay na namumunga ng mga handog na ikinalulugod ng Diyos. Ano ba ang mga bungang ito kungdi iyong mga bunga ng Espiritu na binabanggit ni San Pablo?

(A)ng bunga ng Espiritu ay pag-ibig, kagalakan, kapayapaan, katiyagaan, kabaitan, kabutihan, katapatan, kahinahunan, at pagpipigil sa sarili. (Gal. 5:22-23)

Daloy ng Parirala

¹Ako ang tunay na puno ng ubas.
Ang aking Ama ang tagapag-alaga.
²Ang bawat sanga na nasa akin

na hindi namumunga

ay inaalis niya.

At ang bawat sangang namumunga

ay nililinis niya

upang lalo pang magbunga ng marami.

³Kayo ay malinis

na sa pamamagitan ng salita
na sinalita ko sa inyo.

⁴Manatili kayo sa akin
at ako ay mananatili sa inyo.

Ang sanga ay hindi makakapamunga sa kaniyang sarili

malibang ito ay manatili sa puno ng ubas.

Maging kayo man ay hindi makakapamunga

malibang manatili kayo sa akin.

⁵Ako ang puno ng ubas,
kayo ang mga sanga.

Ang nananatili sa akin
at ako sa kaniya

ay magbubunga nang sagana

sapagkat kung hiwalay kayo sa akin

hindi kayo makakagawa ng anuman.

⁶Malibang ang sinuman ay manatili sa akin,

siya ay itatapon tulad ng sanga
at ito ay natutuyo.

Kanila itong tinitipon
at itinatapon sa apoy,
at ito ay sinusunog.
⁷Kung kayo ay mananatili sa akin
at ang aking mga salita ay manatili sa inyo,

hingin ninyo ang anumang inyong ibigin
at ito ay mangyayari sa inyo.

⁸Sa ganito naluluwalhati ang aking Ama

na kayo ay magbunga ng sagana
at kayo ay magiging mga alagad ko.

⁹Kung papaanong inibig ako ng Ama
ay gayon ko rin kayo inibig.

Manatili kayo sa aking pag-ibig.
¹⁰Kung tutuparin ninyo ang aking mga utos,
mananatili kayo sa aking pag-ibig.

Tulad ko, tinupad ko ang mga utos ng aking Ama
at nanatili sa kaniyang pag-ibig.

Mga Tanong tungkol sa Juan 15:1-10

1. Kailan sinabi ni Hesus ang mga salita sa Juan 10?
2. Sino ang kanyang mga kausap?
3. Paano niya ipinapakilala ang kanyang sarili dito?
4. Sa ano niya inihahambing ang mga alagad? Ang Ama?
5. Ano ang ayos ng puno ng ubas? Paano ito inaalagaan? Bakit kailangang nakasabit ang puno ng ubas?
6. Ang mga sanga ba ng ubas ay malaki? Alin ang mas malaki: ang bunga ng ubas o ang mga sanga?
7. Paano inaalagaan ang puno ng ubas?
8. Ano ang ginagawa ng Ama para magbunga ang ubas?
9. Ano ang ginagawa sa mga sanga na hindi nagbubunga?
10. Sa mga sangang nagbubunga, ano ang ginagawa ng tagapag-alaga ng ubasan?
11. Bakit hindi maaaring humiwalay ang alagad kay Hesus?
12. Sa paanong paraan nananatili ang alagad kay Hesus?

Maiksing Paliwanag

Ang Juan 15:1-10 ay isang sipi mula sa mga Talumpati ni Jesus sa Huling Hapunan. Nahugasan na niya ang mga paa ng mga alagad at ngayon nga’y nag-umpisa na siyang magpaalam. Sa dulo ng Juan 14:31 ay sinabi na niya sa mga alagad, “Magsitayo kayo at tayo’y magpatuloy na.” Kung kaya’t maaari nating isipin na sa umpisa ng Juan 15:1 si Jesus ay nagsasalita habang siya at ang mga alagad ay naglalakad.

Sa mga talatang ito ay idinidiin ni Jesus ang uri ng kaugnayan mayroon siya at ang mga alagad. Siya ang puno ng ubas at ang mga alagad ang mga sanga. Kung matatandaan, ang Israel ang puno ng ubas na inilabas ng Diyos sa Ehipto, itinanim at pinalago (Ps. 80,8-11; Hos. 10:1). Ngayon nga’y ipinapakilala ni Jesus na siya ang tunay na puno ng ubas, ang bagong Israel, at ang mga alagad ang mga sanga nito. Si Jesus ang puno ng ubas na magbibigay ng magagandang bunga para sa tagapag-alaga ng ubasan. KUng tutuusin, ang nagbibigay ganda sa isang ubasan ay ang mga kumpol-kumpol na ubas na tumutubo dito. Nguni’t ang mga ubas ay tumutubo sa mga sanga ng puno. Ang Puno ng Ubas ay maghahandog ng mabubuting bunga sa Ama sa pamamagitan ng mga sangang nananatili’t namamahay sa kanya. Sa ganitong paraang ay nagbibigay ng luwalhati ang mga sanga sa Ama. Nguni’t magagawa lamang nila ito kung sila’y talagang nananahan sa Puno ng Ubas.

Ang mga alagad, tulad ng mga sanga ng ubas, ay mananatili sa puno kung hahayaan nilang mamahay sa kanila ang mga salita ni Jesus. Ito’y mangyayari kung kanilang tutuparin ang kanyang mga utos. Gayundi’y mananahan sila sa pag-ibig ni Jesus kung kanilang gagawin ang kanyang utos: mag-ibigan kayo tulad ng pag-ibig ko sa inyo. Ibinigay na ni Jesus ang ehemplo nang hugasan niya ang paa ng kanyang mga alagad. Magbibigay pa uli siya ng mas dakilang ehemplo sa Krus.

Si Jesus at Puno ng Ubas, ang mga alagad ang sanga. Sa larawang ito’y ipinapaliwanag sa atin ang isang aspeto ng kaugnayan ni Jesus bilang Ulo ng kanyang Katawan, ang Iglesya. KUng paanong ang Anak ay nabubuhay sa Ama, gayundi’y binibigyan niya ng buhay ang kanyang mga sangkap. Kung kaya naman ang sinumang hihiwalay sa Anak ay malalayo sa buhay at mamamatay.

Daloy ng Parirala

¹¹ Ako

Iniaalay ng mabuting pastol

¹² Ang bayaran

^14-15 Ako nga

Kung paanong

¹⁶ Mayroon akong

Sa gayon,

¹⁷ Dahil dito’y

Ito ang utos

Mga Tanong Tungkol sa Teksto

1. Sino ang Mabuting Pastol?
2. May naaalala ka bang isang Salmo tungkol sa isang Pastol?
3. Sino ang Pastol na iyon? Sino ang kanyang mga tupa?
4. Ano ang malaking pagkakaiba ng pastol sa isang bayaran?
5. Ano ang ginagawa ng bayaran kapag dumarating ang asong-gubat?
6. Kapag iniiwan ng bayaran ang mga tupa sa mga asong-gubat ang nangyayari sa mga tupa.
7. May naaalala ka bang talata sa mga ebanghelyo kung saan sinasabi ng Anak na siya lamang ang nakakakilala sa Ama at kung kanino niya ibig ipakilala ang Ama?¹
8. Paanong ipinakikita ng mga tupa na kilala nila ang Mabuting Pastol?²
9. Sino ang “iba pang tupa” na wala pa sa kulungan?³
10. Ang kamatayan ba ni Jesus ay isang bagay na hindi niya ginusto?

Maiksing Paliwanag

Sa sipi ng Juan 10 na ating tinatalakay ay dalawang beses na inuulit ang pahayag na “Ako ang Mabuting Pastol” (11.14) na siya ring nagsisilbing batayan ng dalawang bahagi nito, 11-13, 14-18. Sa unang bahagi, ikinukumpara ang Mabuting Pastol sa isang taong bayaran. Ang mabuting pastol ay hindi tumatakbo sa harap ng mga asong-gubat. Bagkus handa siyang magbigay ng sariling buhay para sa ikaliligtas ng kanyang mga tupa.

Ang ikalawang bahagi ng mga sipi ay tungkol sa kaugnayan ng Mabuting Pastol, ang Ama at ang mga tupa. Ang kaugnayang ito’y nababatay sa pagkilala. Kung paanong ang nakakakilala lamang sa Ama ay ang Anak, ganun din, ang Mabuting Pastol ay kilala ng kanyang mga tupa. Itong mga huli ay silang nananampalataya sa kanya.

pinapakinggan ng mga tupa ang kanyang tinig. Tinatawag niya ang kanyang mga tupa sa kani-kanilang pangalan, at inilalabas sa kulungan. Kapag nailabas na, siya’y nangunguna sa kanila at sumusunod naman ang mga ito sapagkat kilala nila ang kanyang tinig. Hindi sila sumusunod sa iba, kundi patakbong lumalayo, sapagkat hindi nila kilala ang tinig ng iba. (tt.3-5)

Ang iba pang tupa na binabanggit dito ay ang mga Hentil na lalapit kay Jesus sa Juan 12. Sa kanilang pagdating ay malalaman ni Jesus na dumating na ang kanyang oras. Ang pagkakaisa ng mga tupa sa iisang kulungan sa ilalim ng isang pastol ay alingawngaw ng isang propesiya ni Ezekiel:

Titipunin ko ang mga Israelita mula sa mga dakong kinatapunan nila upang ibalik sila sa sarili nilang bayan. Sila’y pag-iisahin ko na lamang. Isa lamang ang magiging hari nila; hindi na sila mahahati, sila’y gagawin kong isa na lamang kaharian. (Ezekiel 37,21-22)

Ang tema ng pagbibigay ng buhay para sa mga tupa ang nagbibigay ng pagkakaisang tematiko sa buong sipi. Ang pagbibigay ng buhay ng Mabuting Pastol ay pagsunod sa kagustuhan ng Ama. At iniibig siya ng Ama dahil dito.

1. Mt 11:27
2. Tingnan ang tt. 25-29
3. Ang mga Hentil.

Daloy ng Parirala

¹ Mga anak,

Ngunit kung magkasala ang sinuman,

² Si Cristo

³Nakakatiyak tayong

⁴Ang nagsasabing,

ngunit hindi naman sumusunod

⁵Ngunit ang tumutupad

Sa ganito, nalalaman natin na

⁶ Sinumang nagsasabing

Mga Tanong Tungkol sa Teksto

1. Ano ang pakay ni Juan sa pagsulat?
2. Ano ang nangyayari kapag ang isang tao’y nagkakasala?¹
3. Dapat pa bang magkasala ang umiibig sa Diyos?²
4. May posibilidad ba na ang nananampalataya ay makagawa ng kasalanan? ³
5. Kung ang isang nananampalataya ay magkasala, dapat ba siyang mawalan ng pag-asa? Dapat ba siyang lumayo sa Diyos at isiping hindi na siya mapapatawad? Ano ang dahilan at kahit ang mananampalatayang nagkasala ay may dahilan pang umasa sa pagpapatawad ng Diyos? ⁴
6. May naaalala ka bang mga talata sa ebanghelyo ni Juan tungkol sa Tagapagtanggol na sugo ng Diyos?
7. Ano ang “handog na ikapagpapatawad”? ⁵
8. Paano natin malalaman na tayo’y kumikilala sa Diyos?
9. Ano ang tawag sa mga taong nagsasabing kilala nila ang Diyos nguni’t hindi naman sumusunod sa kanyang mga utos?
10. Ang mga sinungaling ba ang malaya? ⁶
11. Paano natin malalaman na tayo’y talagang nananahan sa Diyos?
12. Paanong namumuhay ang mga nananatili sa Diyos? ⁷

Maiksing Paliwanag

Ang mga talata ng 1 Juan 2:1-6 ay mas madaling maunawaan sa loob ng konteksto ng 1 Juan 1:5-2:17. Pansinin ang balangkas na sumusunod:

• 1:5-10: Maglakad tayo sa Liwanag ng Diyos
• 2:1-6 : [Ang ating talata]
• 2:7-11: Ang Naglalakad sa Liwanag ay Umiibig sa Kapatiran
• 2:12-14: Para Kanino ang Sulat na Ito?
• 2:15-17: Kayong Mga Tumutupad sa Kagustuhan ng Diyos

Pansinin na ang ating talatang pinag-aaralan ay nasa pagitan ng mga talata tungkol sa pamumuhay ayon sa kagustuhan ng Diyos (1,5-10) at tungkol sa utos ni Cristo na ang mga alagad ay mag-ibigan (2:7-11).

Sa mga talata ng 2,1-2 ay ipinagdidiinan ni Juan na ang pamumuhay ng mga kasapi ng kanyang sambayanan ng pananampalataya ay hindi dapat mahaluan ng kasalanan. Ang “kasalanan” na iniisip ni Juan sa mga talatang ito ay ang paghiwalay sa kapatiran at magkaroon ng “pananampalataya” na iba sa ibinigay sa kanila ng apostol. Isinulat ni Juan ang kanyang sulat pagkatapos na magkaroon ng isang hidwaan sa kanyang sambayanan kung saan may ilan na umalis at ayaw nang sumunod sa turo ng apostol. Ang mga ito ay tinatawag ni Juan na mga “anti-Cristo” (1 Jn. 2:18-19) sapagka’t kanilang tinanggihan ang Cristong ipinahayag “mula pa noong una. (cf. 1 Jn. 1:1-3)” Ito ang Cristo na Tagapagtanggol (tingnan din Juan 14:15-17) sa harapan ng Ama, ang Matuwid na naging “Kasalanan” (2 Cor. 5:21) upang maging handog para sa ikapagpapatawad ng lahat.

Ang mga talata 2,3-5 ay mas madaling maunawaan kung pag-aaralang kasabay ng 2,7-11. Ang “kagustuhan” ng Diyos, ang “utos” ng Diyos, ang “salita” ng Diyos na tinutukoy dito ay ang kautusan ni Jesus tungkol sa pag-ibig sa Diyos at sa “kapwa” kung saan ang “kapwa” ay ang “kapwa-Kristiyano”, ang kapatiran. Alam natin na noong gabing siya’y ipagkanulo, hinugasan ni Jesus ang mga paa ng kanyang mga alagad bilang halimbawa ng pag-ibig na dapat nilang ipakita sa bawa’t isa. Ang halimbawang ito ay pagsasalarawan ng uri ng pag-ibig na kanyang ipinakita sa Krus: wala nang higit pang pag-ibig sa ganito, na ialay ng isa ang kanyang buhay para sa kanyang mga kaibigan. Nguni’t ang mga humiwalay sa kapatiran ay silang mga tumatanggi na may halaga para sa kaligtasan ang Krus at may kaugnayan ang mga ginawa ni Jesus sa kagustuhan at gawain ng Diyos. Ang mga ito — na marahil ay silang mga bumuo ng sektang Gnostiko — ay hindi naniniwalang ang Cristo ay tao, at ang kamatayan sa Krus ay isang pangitain lamang at hindi tunay na nangyari.

Sa huli, inanyayahan ni Juan ang mga natirang kasapi ng kanyang sambayanan na mamuhay tulad ni JesuCristo, Ang Matuwid, na namuhay ayon sa kagustuhan ng Ama. Sabi nga ni San Pablo:

Para sa ating kapakanan,

siyang hindi nakakilala ng kasalanan
ay ginawa Niyang “kasalanan”

upang sa Kanya,

tayo’y maging Katuwiran ng Diyos.

(2 Cor. 5:21)

1. Siya’y napapawalay sa Diyos at sa kapwa tao.
2. Hindi
3. Oo
4. Dahil kay JesuCristo, ang ating Tagapagtanggol at Handog sa Ikapagpapatawad ng Kasalanan
5. Sa Lumang Tipan, ito ang handog na iniaalay ng punong-pari isang beses isang taon para sa kapatawaran ng mga kasalanan. Nguni’t para sa mga Kristiyano ang handog na ito ay inialay na isang beses at para sa lahat ng panahon sa paghahandog ni JesuCristo sa Krus. Basahin ang Hebreo 10:1-18.
6. Hindi. Wala ang Katotohanan sa kanila. Samakatuwid wala sa kanila ang nagpapalaya, dahil nga ang Katotohanan ang nagpapalaya. Tingnan Juan 8:31-32
7. Dapat silang mamuhay ng matuwid tulad ni JesuCristo, Ang Matuwid, 1 Jn. 2:1

Daloy ng mga Parirala

¹ Kung tayo’y sumasampalataya

At ang sinumang

² Ito ang palatandaang

³ sapagkat

Hindi naman mahirap

⁴sapagkat napagtagumpayan na

at nagtatagumpay tayo

⁵Sino ang nagtata-gumpay laban sa sanlibutan? Ang sinumang

⁶Si Jesu-Cristo ang naparito

Ang Espiritu

sapagkat ang Espiritu

Mga Tanong Tungkol sa mga Talata

1. Sino ang mga anak ng Diyos?
2. Ang mga anak ng Diyos ba ay umiibig din sa mga anak ng Diyos?
3. Ano ang palatandaan na sila’y umiibig din sa mga anak ng Diyos?
4. Ang mga hindi umiibig sa mga anak ng Diyos ay tunay bang umiibig sa Diyos?
5. Mahirap bang sundin ang mga utos ng Diyos?
6. Sino ang nagtagumpay na laban sa sanlibutan?
7. May naaalala ka bang talata kung saan sinasabi ni Jesus na siya’y nagtagumpay na? ¹
8. Ano ang tubig at dugo na tinutukoy ni Juan? ²
9. Paanong pinatotohanan ito ng Espiritu?³
10. Maaari bang magsinungaling ang Espiritu?⁴

Maiksing Paliwanag

Ang 1 Juan ay isinulat para sa mga kasapi ng sambayanan ng pananampalataya na nananatiling tapat sa mga turo ng apostol Juan. Sila’y nanatili sa buklod ng pag-ibig samantalang may mga ibang humiwalay ng landasin. Ang mga ito’y tinawag ni Juan na mga “anti-Cristo”, mga kalaban ng Cristo (1 Jn. 2:18-19). Ang mga ito’y hindi naniniwala sa kaligtasang tinanggap mula sa Krus ng Cristong ipinako. Sinasabi ng mga eksperto na malamang na ang mga ito’y maibibilang sa sekta ng mga Gnostiko na naniniwalang ang Cristo ay hindi tunay na namatay. Sa bahaging ito ng unang sulat ni Juan, ipinagdidiinan ang sumusunod:

1. na ang mga “anak ng Diyos” ay silang may pananampalatayang tapat sa mga turo ng apostol Juan; at ito’y pinatutunayan ng kanilang pag-ibig sa sambayanan (hindi sila humiwalay)
2. na ang Cristong nagbigay ng kaligtasan ay siyang ipinako sa Krus: ang patotoo sa kanyang kamatayan ay ang tubig at dugong lumabas mula sa tagiliran niyang sinibat
3. na hindi kasinungalingan ang kamatayang ito sapagka’t ang Cristong nagpakita sa mga apostol na buhay ay may mga sugat — palatandaan ng kanyang pagbibigay ng sariling buhay sa Krus.

1. Juan 16:33 Sinabi ko ang mga ito nang sa gayo’y magkaroon kayo ng kapayapaan sa akin. Sa sanlibutan, kayo’y magdaranas ng hirap, nguni’t lakasan ninyo ang inyong loob. Nagapi ko na ang sanlibutan.
2. Ang tubig at dugo na dumaloy nang ang tagiliran ni Jesus na Nakapako ay inulos ng sibat.
3. Nang pinahawakan ni Jesus ang kanyang mga sugat noong gabing magpakita siya sa mga alagad.
4. Hindi. Sapagka’t siya’y Katotohanan.

Daloy ng Parirala (Roma 6:3-11)

³Hindi ba ninyo alam

⁴Samakatuwid,

⁵Sapagkat

tiyak na tayo

⁶Alam natin

,

⁷Sapagkat

⁸Kung tayo’y

naniniwala tayong

⁹Alam nating

¹¹Kaya

sapagkat

Mga Tanong Tungkol sa Rom. 6:3-11

1. Ikaw ba’y na-bautismuhan na?
2. Ayon kay Pablo ano ang nangyari nang ikaw ay nabautismuhan?
3. Ano ang kahihinatnan ng mga namatay na’t nalibing kasama ni Cristo sa pamamagitan ng bautismo?
4. Ayon kay Pablo, paano tayo magkakaroon ng buhay na katulad ng buhay ni Cristo?
5. Ang patay ba ay nagkakasala pa?
6. Kung ikaw ay patay na, maaalipin ka pa ba ng kasalanan?
7. Ayon kay Pablo, ang mga naipako na bang kasama ni Cristo ay pinalaya na mula sa kaalipinan ng kasalanan?
8. Ano ang paniniwala niyong mga naipako na’t namatay na kasama ni Cristo — sila ba’y mananatiling patay?
9. Paano nabubuhay ngayon si Cristo? Siya ba’y mamamatay muli?
10. Tayo ba’y may pag-asang mabubuhay tulad ni Cristo? Ano ang paliwanag ni Pablo tungkol dito?

Maiksing Paliwanag

Sa siping ito ng sulat ni Pablo sa mga taga-Roma, ipinapaliwanag niya kung paanong ang Kristiyano ay napag-isa na kay Kristo. Mula sa Roma 5:12 ay isinalarawan ni Pablo kung paanong dahil sa Lumang Adan, ay pumasok ang kasalanan at kamatayan sa sandaigdigan. Dahil sa Lumang Adan, ang bawa’t tao ay nailagay sa ilalim ng kaparusahan (Rom. 5:18a.19a), gayundin, dahil sa pagtalima ng Bagong Adan (si Kristo), ay napalaya ang tao sa kaparusahang ito at tumanggap sila ng kaligtasan (Rom. 5:18b.19b). At ang pagpapalayang ito ay tinatanggap sa pakikipagkaisa kay Cristo.

Ang pakikipagkaisa kay Cristo ay naganap sa bautismo. Ito ang ipinagdidiinan ni Pablo sa Rom. 6:3-11. Nang tayo’y binyagan, aniya, tayo ay bininyagan sa kamatayan ni Cristo upang tayo man ay makasama sa kanyang muling pagkabuhay. Ang 6:5 ay mahalaga sa paliwanag na ito. Tingnan kung paanong nagkakaugnay ay kabuuan ng sipi dahil sa talata 5 (I-klik ang larawan sa ibaba).

⁵Sapagkat

kung nakasama tayo ni Cristo

sa isang kamatayang
katulad ng kanyang kamatayan,

tiyak na tayo

ay makakasama rin niya

sa muling pagkabuhay

na katulad

ng kanyang muling pagkabuhay.

Ang pakikipagkaisa kay Cristo sa kanyang kamatayan at muling pagkabuhay ay ang tinatawag nating “Misteryo Pasqual”. Sa kamatayan at muling pagkabuhay ni Cristo, tayo ay “isinawsaw” na. Sa pamamagitan ng binyag, tayo ay inilipat mula sa Lumang Adan at inilipat sa Bagong Adan, si Cristo na sa harap ng Diyos Ama ay walang-sala (“righteous”). Dahil sa kanya, tayo man na ipinag-isa sa kanya sa pamamagitan ng bautismo ay pinawalang-sala na (“justified”) at nailigtas na mula sa kamatayang dulot ng kasalanan.

Daloy ng Parirala ng Fil. 2:6-11

⁶ Kahit siya’y (si Cristo Jesus, v.5) likas at tunay na Diyos,
hindi niya ipinagpilitang manatiling kapantay ng Diyos.

⁷ Sa halip, kusa niyang hinubad ang pagiging kapantay ng Diyos,
at naging katulad ng isang alipin.
Ipinanganak siyang tulad ng mga karaniwang tao.

At nang si Cristo’y maging tao,

⁹ At dahil dito,

¹⁰ Sa gayon, sa pangalan ni Jesus

¹¹ At para sa ikaluluwalhati

.

Mga Tanong Tungkol sa Teksto

1. Si Cristo ba’y tunay na Diyos?
2. Inagaw ba niya ang pagiging Diyos?
3. Sino ang nang-agaw ng pagka-Diyos? ¹
4. Imbes na mang-agaw ng pagka-Diyos, ano ang ginawa ni Jesus?
5. Meron ka bang naaalalang talata mula sa mga ebanghelyo na tulad nito? ²
6. Ano ang naging katulad ni Jesus nang hubarin niya ang kanyang likas na karangalan bilang Diyos?³
7. May naaalala ka bang talata kung saan si Jesus ay itinanghal na Anak ng Diyos at Alipin ng Diyos? ⁴
8. Paano ipinakita ni Jesus na siya’y lubusang mapagtalima sa kagustuhan ng Ama? ⁵
9. Bilang tugon sa kanyang ginawang pagpapakasakit, ano ang ginawa ng Diyos? ⁶
10. Ano ang pangalang higit sa lahat ng mga pangalan? ⁷
11. Dahil tinanggap ni Jesus ang pangalang “Panginoon” ano ang gagawin ng lahat ng nasa langit, lupa at ilalim ng lupa?
12. Ang pagkilala bang ito kay Cristo Jesus ay makakabawas sa karangalang ng Ama? ⁸

Maiksing Paliwanag

Ang Fil. 2:6-11, bago ito isama sa sulat sa mga taga-Filipos ay himno na inaawit sa pagsamba. Samakatuwid ito’y isang tula na sa kasalukuyang pagkakalagay sa sulat sa mga taga-Filipos ay ginamit ni Pablo na motibasyon upang ang kanyang mga tagapakinig ay maging mapagpakumbaba. Sila’y dapat maging katulad ni Cristo Jesus, na hindi nang-agaw ng karangalan, bagkus ay nagpakumbaba pa nga, kung kaya’t ibinigay sa kanya ang karangalang tawaging “Panginoon”.

Ang ngalang “Panginoon” Kurioß ang ipinangsasalin sa pangalan ng Diyos sa Lumang Tipan, hwhy, Yahweh. Kaya nga’t tuwing inilalapat natin ang pangalang “Panginoon” kay JesuCristo, kinikilala natin ang kanyang pagiging Diyos. Sa himno ng Fil. 2:6-11, ipinapaliwanag kung paanong nangyari ito.

Si Jesus, ang Bagong Adan ay hindi katulad niyong “Dating Adan” na nagnasang maging kapantay ng Diyos. Bagkus kanyang hinubad ang karangalang ng kanyang pagka-Diyos, at inako niya ang kalagayan ng isang tao. Mauulinigan sa mga salitang ito ay isinulat na ni Juan sa umpisa ng kanyang ebanghelyo, “Sa panimula’y ang Verbo … at ang Verbo’y Diyos … at siya’y nagkatawang-tao…” (Juan 1:1ff).

Hindi lamang siya naging tao, kundi inako pa niya ang kalikasan ng isang alipin. Makikita sa talatang ito ang kontrasto ng “tunay at likas na Diyos” at ang “kalikasan ng isang alipin”. Na si Jesus ang “Nagpapakasakit ng Alipin ng Diyos” ay alam na natin mula sa panulat ng mga ebanghelista. Sa salaysay ng binyag ni Jesus sa Jordan, ang Tinig na mula sa langit ay nagpakilala sa kanya na “Aking Pinakamamahal na Anak, ang aking Kinalulugdan“. Itong huling parirala ay alingawngaw ng mga awit ng Alipin ni Yahweh sa Isaias 41, 2

Ito ang aking alipin na itataguyod ko;
ang aking hinirang, aking kinaluluguran.

At bilang alipin, si Jesus ay tumalima sa kagustuhan ng Ama, hanggang sa kanyang kamatayan sa krus. Dahil sa kanyang pagtalima, si Jesus ay “itinaas”. Ang tema ng pagtataas sa Anak ng Tao ay isang temang malapit sa puso ni Juan. “Kapara ng pagtataas ni Moyses sa ahas na tanso sa disyerto, gayundi’y itataas ang Anak ng Tao upang ang manampalataya sa kanya ay magkaroon ng buhay na walang hanggan (Juan 3:14)”. “At kapag ako’y naitaas na, ilalapit ko ang lahat sa akin (Juan 12:32)”. Sa ebanghelyo ni Juan, ang pagtataas ng Anak ng Tao ay tumutukoy sa kanyang pagtataas sa Krus at pagtataas sa kanan ng Ama sa karangalang taglay na niya kasama ng Ama, bago pa likhain ang daigdig (Juan 17:5). Kay Pablo, ang pagtataas kay Kristo ay ang kalagayang taglay niya ngayon bilang “Panginoon” na sasambahin ng lahat ng nilikha.

1. Si Adan; ginawa niya ito noong kinain niya ang bungang ipinagbabawal.
2. Ang Juan 1:1-18
3. Siya’y naging Alipin, ang “Nagpapakasakit na Alipin ng Diyos”. Tingnan ang Isaiah 50:4-7
4. Noong siya’y binyagan ang Tinig mula sa langit ay nagsabing “Ito ang aking pinakamamahal na Anak, at ako’y nalulugod sa Kanya.”
5. Sa kanyang kamatayan sa Krus.
6. Siya’y itinaas at ibinigay sa kanya ang pangalang higit sa lahat ng pangalan
7. Ang pangalan ng Diyos, “Panginoon”
8. Hindi. Ito’y magpaparangal pa sa Kanya.

Ito ang mensahe ng Papa para sa unang Linggo ng Cuaresma na isinalin ko mula sa Osservatore Romano, Feb. 28, 2012, pahina 8.

Mga mahal kong kapatid,

Ngayong unang linggo ng Cuaresma, tayo’y nakikipagtagpo kay Jesus na, pagkatapos makatanggap ng binyag sa ilog Jordan sa pamamagitan ni Juan Bautista (cfr. Mc. 1,9), ay dumaan sa panunukso sa disyerto (cfr. Mc.1, 12-13). Ang salaysay ni San Markos ay maiksi, at wala nuong mga detalye na matatagpuan natin sa ebanghelyo ni Mateo at Lukas. Ang “disyerto” na tinutukoy dito ay maraming kahulugan. Ito’y maaaring mangahulugan sa kalagayan ng pinabayaan o ng pag-iisa, ang “lugar” ng kahinaan ng tao kung saan walang makitang tulong o seguridad, kung saan mas malakas ang tukso. Nguni’t maaari ring ang itinutukoy nito ay ang lugar ng pagtatago o pagpapahinga, tulad ng pakahulugan nito para sa bayan ng Israel na tumakas sa pagka-alipin ng Ehipsiyo, ang lugar na kung saan maaaring maranasan ang presensya ng Diyos. Si Jesus ay “nanahan sa disyerto ng apatnapung araw sa panunukso ni Satanas” (Mc 1,13). Sabi ni San Leone Magno tungkol dito: “Ninais ng Panginoon na maranasan ang pananalasa ng Manunukso upang ipagsanggalang tayo sa kanyang tulong at upang turuan tayo sa pamamagitan ng halimbawa” (Tractatus XXXIX, 3, De ieiunio quadragesimae: CCL 138/A, Turnholti 1973, 214-215).

Ano ang maaaring ituro sa atin ng kaganapang ito? Tulad ng mababasa sa aklat na pinamagatang “Ang Pagtulad kay Cristo”: “Ang tao ay hindi kailan man malilibre sa tukso habang siya’y nabubuhay … nguni’t sa pagpapasensya at tunay na pagpapakababang-loob, tayo’y magiging mas malakas pa sa kahit anong kalaban (Liber I, c. XIII, Citta del Vaticano, 1982, 37). Sa pagpapasensya at pagpapakababang-loob na sumunod araw-araw sa Panginoon, pag-aralan nating mamuhay sa Kanya at kasama Niya — hindi yaong nabubuhay tayo puwera Siya o na para bang wala Siya — pagka’t Siya nga ang pinagmumulan ng tunay na buhay. Ang tukso na tanggalin ang Diyos sa ating buhay, na bigyan ng kaayusan ang sariling buhay para sa sarili at sa mondo na umaasa sa sariling lakas ay laging nasa kasaysayan ng tao.

Ipinahayag ni Jesus na “ang kaganapan ng panahon ay dumating na at ang kaharian ng Diyos ay malapit na” (Mc 1,15). Ipinahayag niya na may nangyayaring isang bagay na bago: Ang Diyos ay humarap sa tao sa paraang hindi inaasahan,na may paglapit na kakaiba at konkreto, puno ng pag-ibig. Ang Diyos ay naglamang-tao upang akuin ang kasalanan nang sa gayo’y mapuksa ang Kasamaan at ibalik ang tao sa mundo ng Diyos. Nguni’t ang pahayag na ito ay may kasamang paanyaya na tumugon sa gayong kalaking handog. Idinagdag nga ni Jesus: “Talikdan ang kasalanan at sumampalataya sa ebanghelyo” (Mc. 1,15). Ito’y isang paanyaya na sumampalataya sa Diyos at araw-araw na ibigay ang ating buhay sa kanyang kagustuhan, na ituon sa Kabutihan ang bawa’t diwa at gawa.

Ang panahon ng Cuaresma ay ang tamang panahon para sa pananariwa at gawing mas segurado ang ating pakikipag-ugnayan sa Diyos, sa pamamagitan ng panalangin araw-araw, mga gawing pang-penitensiya at mga gawain ng pag-ibig.

Manalangin tayo ng taimtim kay Mariang Banal upang tayo’y kanyang samahan sa ating paglalakbay ngayong Cuaresma, pag-ingatan at tulungang i-ukit sa ating mga puso at sa ating buhay ang mga salita ni JesuCristo at magbalik-loob sa Kanya….

Daloy ng Parirala

²⁰Noon ay may ilang Griyegong kasama sa mga umakyat

upang sumamba sa pista.

²¹Ang mga ito’y pumunta kay Felipe

na taga-Betsaida, Galilea,

at siya’y pinakiusapan nila:

Ginoo, nais naming makiita si Hesus.

²²Pumunta si Felipe kay Andres at ipinaalam sa kanya.
At pumunta si Felipe at Andres kay Hesus
at sinabi ito sa kanya.

²³Sumagot si Hesus at sinabi sa kanila:

Dumating na

ang oras

upang ang anak ng tao ay luwalhatiin.

²⁴Amen, amen, sinasabi ko sa inyo:

Kung ang butil ng trigo

ay hindi mahuhulog at mamamatay,
mananatili siyang nag-iisa.

Nguni’t kung siya’y mamamatay,

magbubunga siya ng marami.

²⁵Ang sinumang iibig sa kanyang kaluluwa

ang papatay dito,

nguni’t ang mapopoot sa kaluluwa sa mundong ito

ang nag-iingat dito

para sa buhay na walang hanggan.

²⁶Ang sinumang nagnanais manilbihan sa akin,
ay sumunod sa akin

upang kung nasaan ako ay nanduon din ang aking alipin.

At ang sinumang alipin ko

ay pararangalan ng Ama.

²⁷Ngayon ang aking kaluluwa ay natatakot.
Nguni’t ano ang sasabihin ko

“Ama, iligtas mo ako

sa oras na ito?”

Nguni’t dumating ako

dahil sa oras na ito!

²⁸Ama, luwalhatiin

ang iyong Ngalan!

At may tinig na nagmula sa langit:

“Niluwalhati ko na
at muli’y luluwalhatiin pa.”

²⁹Narinig ito ng mga taong naroon
ang nagsabing:

“Kulog iyon”.

Ang ilan naman ay nagsabing

“Anghel iyon na may sinabi sa kanya.”

³⁰Tumugon si Hesus:

“Ang tinig na iyon

ay hindi para sa akin

kung hindi

para sa inyong kapakanan.”

³¹Ngayon nga’y paghahatol na;
ngayon, ang prinsipe ng mundong ito

ay itatapon palabas.

³²At kapag ako’y itataas na mula sa daigdig,
ang lahat ay ilalapit ko sa akin. ³³Ito’y kanyang sinabi

upang ipahiwatig

kung paano siya mamamatay.

³⁴Tumugon sa kanya ang mga tao:

Narinig namin sa Batas

na ang Kristo ay mananatili magpasawalang-hanggan.
Paano mo nasabi na dapat na itaas ang anak ng tao.
Sino ba ang anak ng tao?

³⁵Sinabi sa kanila ni Hesus:

Ilang sandali na lang

ang pananatili ng Liwanag sa piling ninyo.

Maglakad kayo

habang may Liwanag pa

upang hindi kayo maabutan ng dilim.

Ang naglalakad sa karimlan

ay hindi alam kung saan pupunta.

³⁶Habang nandyan pa ang Liwanag,

manampalataya kayo sa Liwanag

upang kayo’y maging anak ng Liwanag.

Ang mga ito’y sinabi ni Hesus

at nang makalayo na siya’y
nagtago sa kanila.

Mga Tanong Tungkol sa Talata

1. Kailan naganap ang mga pag-uusap na ito?
2. Sino ang mga dumating upang makipag-usap kay Hesus? Kanino sila nakiusap?
3. Anong oras na nang dumating ang mga Griyego?
4. Ano ang sinabi ni Hesus tungkol sa oras na ito?
5. Ano ang kaugnayan ng oras na ito sa pagluluwalhati sa Ama?
6. Ano ang kaugnayan ng butil ng trigo sa oras na ito?
7. Ano ang kaugnayan ng pagibig sa kaluluwa sa butil ng trigo?
8. Ano ang nais ni Hesus para sa maninilbihan sa kanya?
9. Tama ba ang pag-unawa ni Hesus sa oras? Paano mo ipapaliwanag ang iyong sagot?
10. Ano ang sabi ng tinig mula sa langit? Sa ebanghelyo ni Juan, ano ang kahulugan ng pagluluwalhati sa Ngalan? ¹
11. Ito ba’y naunawaan ng mga tao duon?
12. Ano ang kaugnayan ng pagtataas ng anak ng tao sa oras?
13. Ano ang ibig sabihin ng pagtatas ng anak ng tao, ayon sa Ebanghelista?²
14. Ang kahulugan ba ng pagtataas ng anak ng tao ay naunawaan ng mga nanduon?
15. Ano ang tugon sa kanila ni Hesus?
16. Ano ang kaugnayan ng oras sa pagdatal ng dilim?
17. Matagal pa ba bago magdilim?
18. Ano ang ginawa ni Hesus nang masabi na nya ang gusto niyang sabihin? Alam natin na si Jesus ang Liwanag na tumatanglaw sa lahat ng taong ipinanganak sa mundo. Kung siya nga ang liwanag, ano ang kahulugan ng kanyang pagtago?

Maiksing Paliwanag

Sa umpisa ng ating salaysay, si Jesus at ang kanyang mga kasama ay maringal nang nakapasok sa Jerusalem. Doon ay may mga Griyegong nagnais makipagkita kay Jesus. Hindi natin alam ang kanilang pakay sa pakikipagtagpong iyon. Nguni’t ipinapaunawa sa atin ni Juan na noong malaman ni Jesus na dumating na ang mga Griyego ay naunawaan niyang iyon ay tanda ng pagdatal ng kanyang oras.

Ang “oras” ni Jesus ay hindi katumbas ng ating siyamnapung minuto. Ang kanyang “oras” ay ang panahon ng kanyang pagsasagawa ng kalooban ng Ama; ito’y matatapos sa Krus, pagsambit niya ng “consummatum est” at ihinga ang Espiritung magpapabago sa daigdig.

Sa paglapit ng kanyang “oras” sinabi rin niya ng patalinghaga kung paanong ang kanyang mga alagad ay kailangang makiisa sa kanya sa “oras” na ito. Ang mga salita ni Jesus sa tt. 24-26 ay hindi naiiba sa mga winika niya sa mga ebanghelyong sinoptiko tungkol sa pagsunod ng mga alagad sa kanyang likuran.

Sa mga tt. 27-28 ay makikita natin ang katumbas ng mga salaysay ni Markos, Mateo at Lukas tungkol sa kanyang paghihirap sa hardin ng Getsemane. Ang kanyang panalangin sa Ama na luwalhatiin ang kanyang Ngalan ay antisipasyon ng kanyang panalanging saserdotal sa Juan 17. Ang pagluluwalhati ng Ngalan ng Ama ay ang pagsasakatuparan ng Kanyang kalooban. Sa Ezekiel 36, ipinahayag ni Yahweh ang kanyang intensyon na ipaghiganti ang kanyang Ngalan na nilapastangan ng Israel. At ito nga’y ginawa niya nang ibalik niya mula sa pagkakatapon ang kanyang bayan (Ezekiel 36:23-24) at ngayon nga ay isasakatuparan na Niya ang pangako ng isang bagong pakikipagtipan (tingnan Ezekiel 36:25-30;Jer. 31:31)

At dahil hindi naunawaan ng mga tao ang mga sinabi ng makalangit na tinig, ipinaliwanag ni Jesus ang paghahatol ay dumating na. Ang nasabi na niya sa Juan 3 kay Nicodemo ay magaganap na: itataas na ang Anak ng Tao, at sa pagtataas na ito ay yayakapin niya ang mga lalapit sa kanya. Siya ang Liwanag na tatanglaw sa sinumang maglalakad sa kanyang landasin. Sa kanyang “oras”, ibibigay ni Jesus ang kanyang sarili sa kapangyarihan ng Karimlan. Ang pagtatago ni Jesus ay antisipasyon ng oras na iyon.

1. Ang pagsasakatuparan ng kalooban ng Diyos.
2. Sa ebanghelyo ni Juan ang pagtataas ng Anak ng Tao ay tumutukoy sa kamatayan, muling pagkabuhay at pag-akyat ni Jesus sa dati niyang kaluwalhatian.